Celien Guns schrijft Belgische voetbalgeschiedenis in Portugal Het Belgische vrouwenvoetbal heeft er opnieuw een pionier bij. Celien Guns (27) kondigde via sociale media aan dat ze haar carrière verderzet bij Damaiense, een club in de Portugese eerste klasse. Daarmee wordt ze de eerste Belgische profvoetbalster die actief is in Portugal – een stap die niet alleen persoonlijk historisch is, maar ook symbolisch voor de internationalisering van onze speelsters. Guns droeg in totaal vier keer het shirt van de Belgian Red Flames, en bouwde daarnaast een veelzijdige clubcarrière uit: Lierse SK – begin van haar carrière, nationaal opgemerkt om haar loopvermogen en strijdlust. Club YLA – vaste waarde in de Super League, waar ze maturiteit en ervaring opdeed. sc Heerenveen – ervaring in de Eredivisie, waar ze in aanraking kwam met de fysieke intensiteit van het Nederlandse voetbal. Apollon Ladies (Cyprus) – Champions League-ervaring en een eerste buitenlandse avontuur. Damaiense (Portugal)...
Doelpunt als 2-0 tegen Engeland. Doelpunt in Portugal. Certitude bij Everton. En nog lang niet versleten. In het lawaai van de publieke opinie gaat het vaak over ‘de toekomst’. Over jonge benen, frisse gezichten, en de vernieuwing die moet komen. Maar soms — heel soms — vergeten we te kijken naar wie er vandaag nog altijd het verschil maakt. Justine Vanhaevermaet hoeft zichzelf niet meer te bewijzen. En toch doet ze het. Keer op keer. Stilletjes. Zonder bombarie. 🔴 Tegen Engeland, in Leuven, tikte ze de 2-0 binnen. 🔴 In Portugal dook ze opnieuw op het juiste moment op om te scoren. En telkens weer dezelfde reactie bij het publiek: “Oei, speelt zij nog?” Alsof ervaring een nadeel is geworden. Alsof 32 zijn betekent dat je enkel nog op de bank mag supporteren. Laat ons dit even duidelijk stellen: Justine is geen overblijfsel van een vorige generatie. Ze is een anker in het heden. De bondscoach ziet dat ook. Hij vertrouwt op haar. En terecht. Want wie Vanhaevermaet kent, weet: ze ...
Een keeperstrainer op het verkeerde moment weg – en hoe nu verder? Vlak voor het EK verliezen de Red Flames hun keeperstrainer Jan Van Steenberghe, die de overstap maakt naar STVV. Hoewel zijn contract liep tot na het toernooi, kreeg hij toestemming om nu al te vertrekken. Dat is bijzonder klein van STVV. Ze hadden dit perfect kunnen regelen na het EK. Een ploeg die zich voorbereidt op het belangrijkste toernooi in jaren verdient rust, geen leegte. De Flames — en vooral de keepsters — blijven nu achter zonder hun vertrouwenspersoon, net nu mentale rust en stabiliteit cruciaal zijn. De federatie probeert het intern op te vangen. En dat is goed. Elísabet Gunnarsdóttir hoeft nu geen revolutie. Ze heeft haar groep. Die moeten het samen doen. Maar na het EK? Dan mag men groter denken. En durven bellen. Mogelijke opvolgers als keeperstrainer (na het EK): ⭐ De droomkandidaat: Hedvig Lindahl Een levende legende. Mentor, leider, voorbeeld. Spreekt de taal van de top én van de mens. Als zi...
Reacties
Een reactie posten